گره چینی چوب در ایران
پیشینه هنر گره چینی چوبی در ایران:
گره چینی چوبی از هنرهای ظریفی است که از اوایل دوره اسلامی در ایران رایج بوده است برخی پژوهشگران احتمال داده اند استفاده از این هنر چه در حالت مشبک و چه در حالت آلت و لغت از دوران خلفای عباسی شروع شده و در قرن شش تا هشت هجری قمری در مصر و سوریه متداول شده است و در همان زمان به ایران رسیده بر اساس شواهد و آثار موجود پیشینه هنر گره چینی در معماری ایرانی به دوره سلجوقی و صفوی بر می گردد و خواستگاه آن نیز شهر اصفهان بوده است از این سبک کار معمولاً در ساخت درهای امکان مقدسه، مقابر، منابر و از مشبک در پنجره های منازل و کاخها و نرده ها استفاده می شده است. از دوران صفویه به بعد تعبیه شیشه های رنگی در چوبهای مشبک رایج شده و اصطلاحاً به ( ارسی ) مشهور گردید.
تاریخ شیشه در ایران
تاریخچه شیشه در ایران

در روزگاران باستان بین النهرین در توسعه لعاب سفالسازی سر آمد دیگر کشورها بوده است با در نظر گرفتن اینکه ترکیبات لعاب و شیشه یکی است عجیب نیست که صنعت شیشه سازی در بابل، سومرو آشور پیشرفت کرده است. باستانشناسان ثابت کرده اند که شیشه واقعی در هزاره سوم پیش از مسیح در سومر وجود داشته است. این شیشه با شیشه ای که مصریها از گداز دُر کوهی و قلیا بدست می آوردند فرق داشته است وشیشه ای که در بین النهرین وجود داشته پس از هزار سال به مصر وارد شده است. وجود لوحه های پزشکی بابلی و به ویژه لوحه های فنی و دارویی آشوری در باره صنعت شیشه سازی در سال 625 پیش از مسیح دلیل محکمی است بر اینکه صنعت شیشه سازی پیشرفته ای در همسایگی ایران وجود داشته است.
هنر کاغذ سازی1
1- هنر کاغذسازی
2- هنر خوشنویسی
3- هنر تزیین کتاب شامل تذهیب، تشعیر، طلاکاری، زرافشانی، جدولکشی، مجلس آرایی، حاشیهسازی و غیره
4- هنر صحافی
5- هنر وراقی
6- هنر جلدسازی
7- هنر متن و حاشیه کاغذسازی در دوره تمدن اسلامی
بدون شک کاغذ از مهمترین موادی است که انسان را در مرحله علم و تمدن با قدمهای سریع پیش انداخته و در این راه کمکهایی بزرگ کرده است چه، علوم و ادبیات تا قبل از آنکه انسان به ساختن کاغذ توفیق بیابد در محیطی محدود و محصور بود و جز طبقهای معین دیگران به آن دسترسی نداشتند و موادی که در آن ایام برای نوشتن به کار میرفت، هم استعمال و حمل و نقل آنها چندان آسان نبود و هم هرگز مانند امروز مخزون کردن آنها امکان نداشت.
جامعه شناسی هنر و هنر اسلامی
با این حال، هنوز بر سر راه تعیین هنر دینی، هنر قدسی، هنر اسلامی یا مفاهیمی از این دست، معضلات روششناختی و معرفتشناختی عمدهای وجود دارد. در چند سال اخیر برخی اندیشمندان، نویسندگان و پژوهشگران علاقهمند به این حوزه دست به تدوین نظریههایی در خصوص هنر اسلامی یا هنر دینی زدهاند. برهمین اساس بود که هفته گذشته از سلسله نشستهای تبیین ماهیت هنر اسلامی فرهنگستان هنر، در کرسی ترویجی «رویکرد جامعهشناسانه به هنر اسلامی» به بحث درباره نظریه هنر اسلامی پرداخته شد. در این جلسه دکتر اعظم راوردراد به ارائه نظریهای در این خصوص روی آورد. در پایان هم، ناقدان- دکتر مسعود کوثری و دکتر مرتضی گودرزی- به بررسی، تحلیل و نقد جنبههای نظری این کرسی پرداختند.
فیلسوفان اصولا درباره مفهوم هنر و زیباییشناسی بحثهای مفصل و تعاریف زیادی ارائه دادهاند که برخی از آنها در تدوین نظریات کارا هستند اما غالبا از لحاظ کاربردی به درد جامعهشناس نمیخورند. فلسفه درباره ماهیت هنر سخن میگوید و لذا در عالم انتزاعیات سیر میکند اما یک جامعهشناس (هنر) با خود هنر و اثر هنری سروکار دارد؛ بنابراین بین تعریف هنر در عالم فلسفه و جامعهشناسی، تفاوتی عمده وجود دارد.
گل ومرغ هنری رو به فراموشی
معلی خطی که از نو باید شناخت...
کاهگل ، شگفتی معماری ایرانی
در مجموع شهر ایرانى براى مردم این سرزمین با خصوصیاتی معین و با یک معمارى موزون، اصیل و تناسبات زیبا بنا شده است.
با بهره گیرى از این مصالح و بر روى فلات ایران، در چشم انداز شهرها، بام هاى کاهگلى میان آدمیان و حرارت خورشید حفاظ مى شده اند. بدین ترتیب بادگیرها شهر را تهویه کرده، نورگیرها به تالارها و هشتى ها سایه ی روشن ملایمى مى داده اند و حیاط هاى گود که اطاق ها آن ها را دور مى زده اند با یک حوض سنگى و چند درخت در میان گرفته، به زندگى ایرانى لطافت مى بخشیده اند.




